• header1.jpg
  • header6.jpg
  • header5.jpg
  • header7.jpg
  • header4.jpg
  • header3.jpg
  • header2.jpg

Teritorija opštine Belogradčik dom je velikom broju biljnih i žitotinjskih vrsta, pri čemu su veliki broj retke i zaštićene vrste. Između bugarskih endemita su: crvena stenska ruža (Sempervivum erythraeum), jordanski zvončić (Campanula jordanovici), leptiroslični salep (Orchis papilionacea) i stefčova tlstiga (Sedum stefco). Među najinteresantnijim balkanskim endemitima može se istaknuti vanerova simfijandra (Simphyandra wanery) i visoka biserka (Melica altissima).
U regionu je utvrđeno i prisustvo oko 180 vrsta ptica, 53 vrste sisara, 14 vrsta slepih miševa, 11 vrsta vodozemaca i 15 vrsta gmizavaca. Ptice su najzastupljenija grupa. Postoje i vrste koje su od svetskog prioriteta zaštite. Takve su belošipa vetruška (Falco naumani) i livadni drdavac (Crex crex). Veliki deo ptica spada među vrste od evropskog prirodnozaštitnog značenja – crna roda (Ciconia nigra), crvena kanja (Milvus milvus), poljski blatar (Circus cyaneus), lovni soko (Falco herug), buljina (Bubo bubo), pokrivena sova (Tyto alba) i sl. Od sisara uključenih u Crvenu knjigu Bugarske su: vidra (Lutra lutra), zlatka (Martes martes), vuk (Canis lupus), kao i sve vrste slepih miševa. Vidra i slepi pas (Spalax leucodon) su uključeni i u svetski crveni spisak Međunarodnog Saveza za Zaštitu prirode (IUCN) u kategoriji „ranjive vrste“.

Prirodna znamenitost „Pećina Magura“ (s. Rabiša)
Nalazi se do sela Rabiša, 25 kilometara severo-zapadno od grada Belogradčika. Magura je jedna od najvećih pećina u Bugarskoj, ukupna dužina njenih galerija je 2500 metara, a ukupna površina – iznad 30.000 kv.m. Prirodno formirane „sale“, brojne galerije (Trijumfalna sala, Pripijena galerija, Sala stalaktonija, Galerija sa slikama, Sala palog bora, Sala topole, Tronska sala, Svečana sala, Hodnik fjorda) i čudne forme veličanstvenih dimenzija (do 20 metara visine i iznad 4 metra prečnika) koje liče na ljude, slapove, životinje itd. pretvaraju je u jednu od najlepših pećina u Bugarskoj.
Ona je poznata i po praistorijskim slikama na stenama, datirane od 10.000 godina pre Hrista zbog kojih je uključena u preliminarni spisak UNESKO-a. Slike prikazuju kultne i lovačke scene, brojčane zapise, plešuće ženske i muške figure, dvoglavu žensku sliku, lovce, životinje, zvezde, oruđa rada, biljke. Ispunjena tajanstvenom lepotom, koja dolazi iz vekova, ona je i utočište zaštićenih faunističkih vrsta –  pet vrsta slepih miševa, pećinskih beskičmenjaka, a postoje podaci da su pronađeni fosili, koji svedoče da su u regionu boravile praistorijske životinje – pećinski medved, hijena, divlji konj i dr.
Magura je poznata i po jednom od najboljih penušavih vina, koja se proizvode u Bugraskoj. U jednoj sali se nalazi podrum za vino, u kojoj se po klasičnoj tehnologiji proizvode prirodno penušava vina (šampanjci).

Pećina Kozarnik- je mala pećina dužine oko 200m, ali je značajan objekat od praistorijske epohe – nalazi u Kozarniku imaju pretenzije da budu najraniji tragovi ljudskog prisustva u Evropi- pre 1—1,4 miliona godina, i pokazuju da je naseljavanje evropskog kontinenta verovatno počelo na Balkanu.

Prirodna znamenitost „Belogradčiški skali (stene)“ (grad Belogradčik, s. Čiflik); „Belogradčiške stene“ su najpoznatiji prirodni fenomen u regionu. One predstavljaju formu od crveno obojenih peščanika i konglomerata, formirane pre oko 230 miliona godina. Obuhvataju teritoriju dužine oko 30 kilometara i širine od 3 kilometra, ukupne površine od 598,7 hektara.
Deo prirodnog fenomena „Belogradčiške stene“ je i pećina Lepenica koja se nalazi na oko 4 kilometra jugo-istočno od Belogradčika i oko 6 kilometra severo-zapadno od sela Borovica, u okolini Markašnice. Pećina je formirana u crvenkastim peščanicima – konglomeratima, verovatno pre oko 230 miliona godina. Do pećine vodi dobro označena eko-staza.

Veštačko jezero „Rabiša“ – antropogena modifikacija prirodnog jezera Rabiša. Jezero Rabiša ima tektonsko poreklo i po površini je najveće jezero ovog tipa u Bugarskoj, površine od 3,246 kvadratnih kilometara i dubine od 35 do 40 metara. Poseduje odlične mogućnosti za sportove na vodi i ribolov.

Rezervat Čuprenje (u ataru sela Stakevci) osnovan je da bi se sačuvalo najsevernije prirodno boravište obične smrče (Picea abies) u Bugarskoj. On se nalazi na severo-istočnim kosama Čiprovske planine, Zapadna Stara planina, u zemljištima sela Čuprenje, Repljana, Gornji Lom  i Stakevci. U rezervatu se nalazi i najsevernije nalazište kleke (Pinus mugo) u Bugarskoj, a u bufernoj zoni mogu se posmatrati etalonske bukove šume. Od 1977. godine rešenjem UNESKO-a  rezervat dobija statut biosfernog rezervata. U biosfernom rezervatu Čuprenje sačuvana je i populacija tetreba (Tetrao urogllos).